Гуляць у гольф дорага?
Гэта не зусім так. Сапраўды, пакуль у Беларусі няма ўласных гольф клубаў, таму аматарам гэтага спорту даводзіцца гуляць на палях краінаў-суседак, і таннай забаўкай гэта назваць нельга. З іншага боку, адразу выходзіць на поле ня мае ніякага сэнсу. Спачатку неабходна навучыцца карыстацца клюшкамі і мячом. Можна і трэба браць урокі гульні ў гольф, займацца на адмысловых трэнажорах, шліфаваць уменьне дома і на працы.
Напрыклад, трэніравацца ў выкананьні пата, дакладнасьць якога вызначае ледзь не палову посьпеху, можна з посьпехам дома ці ў офісе. Абыйдзецца гэта максымум у 200 даляраў. А калі купіць недарагі патэр ($20), «пялёсткавую» лунку і некалькі мячыкаў (2—4 даляры кожны), то можна ня толькі з’эканоміць пры трэніроўках але і ладзіць уласныя міні-турніры.
Экіпіяваньне для гульні зусім не абавязкова павінна быць дарогім. Для пачатку можна гуляць і недарагімі клюшкамі. Ужо згаданы патэр можа каштаваць ад 20 да 120 даляраў і больш. Набор вудаў (3 штукі) можна знайсці дзесьці ад 100 даляраў і да 500 і вышэй (напр., у Маскве). З сэтамі айраў (9 штук) тая ж гісторыя. Калі ёсьць магчымасьць набыць клюшкі ў Эўропе, то можна істотна зэканоміць: увесь набор можа абыйсціся дзесьці ў 120–150 даляраў.
Абутак для гульні ў гольф не павінны наносіць страты траўніку — на шпільках і ў каўбойскіх ботах гуляць нельга. Нават цяпер некаторыя аматары гуляюць у красоўках з плоскай падэшвай (тэнісных). Але яны па-першае сьлізгаюць, а па-другое змакаюць. Лепш набыць адмысловыя чаравікі, з адмысловымі шыпамі (лепш «мяккімі») коштам 100–150 даляраў. Яны прадаюцца ў клюбах, спецыялізаваных крамах або інтэрнэт-крамах. Яшчэ неабходна памятаць аб тым, што на поле ня прынята выходзіць у джынсах і кашулі без каўняра. Такія традыцыі.