Гольф » clubs

Сьпіс гольфінвентару

Thu, 17 Sep 2009 17:26:36 +0000

Вілачка дзеля раўнаваньня дывотаў

Экіпіроўка:
— мячы (ball)
— клюшкі (сlubs)
— маркеры для мячоў (ball markers)
— ці (tee)
— бэг (golf bag)
— гольфамабіль (golf cart)
— ручнікі (towels)
— футарал для галовак клюшак (сlubhead covers)
— іншыя дапаможныя прыстасаваньні (other aids)

Адзеньне:
— пальчаткі (gloves)
— абутак (shoes)

Галоўка

Sun, 13 Sep 2009 22:44:25 +0000

У групах вудаў і айранаў клюшкі нумаруюцца ў залежнасьці ад кута паміж шафтам і асабовай ударнай паверхні галоўкі. Агульнае правіла нумарацыі клюшак у гольфе такое — чым ніжэй нумар, тым ніжэй і тым даўжэй патэнцыйная траекторыя ўдару. У сярэднім розніца ў даўжыні ўдараў клюшкамі суседніх нумароў складае 10 мэтраў.

Вугал паміж стрыжнем клюшкі і асабовай ударнай паверхняй галоўкі завецца «loft» (лофт) і складае для вудаў ад 7 да 12 градусаў, для айранаў — ад 20 да 49 градусаў, для вэджэй — ад 50 да 64 градусаў, для патэраў — ад 2 да 7 градусаў.

Соступ у клюшкі

Sat, 12 Sep 2009 22:48:08 +0000

Соступ (offset) роўны адлегласці паміж вертыкальнымі лініямі, якія праходзяць праз вось шафта і абзой асабовай ударнай паверхні. Для вудаў, айранаў і вэджэй характэрны соступ ударнай паверхні наперад, для патэраў характэрны соступ назад.

Вырабляюцца клюшкі адмыслова для жанчын і дзяцей, якія адрозніваюцца па калянасьці шафту, па акружнасьці абхопу ручкі-грыпу і іншым параметрам.

Клюшкі

Sat, 12 Sep 2009 22:34:36 +0000

Колькасьць і характарыстыкі клюшак вызначаюцца правіламі гольфу. У адпаведнасьці з гэтымі правіламі гулец можа ўзяць з сабой ня больш за 14 клюшак. Кожная клюшка прызначаная для выканання свайго спэцыфічнага ўдару. Клюшкі можна падзяліць на групы. Першыя ўдары павінны забяспечыць палёт мяча на максымальную адлегласьць, для гэтага выкарыстоўваюцца клюшкі групы «wood» (вуды). Пераклад назову з ангельскай мовы кажа, што гэтыя клюшкі маюць драўляныя галоўкі, хоць галоўкі сучасных клюшак у асноўным вырабляюцца з мэталічных сплаваў на аснове тытану.

Наступныя ўдары павінны забясьпечыць палёт мяча на розныя адлегласьці, у залежнасьці ад паставы мяча адносна лункі. Для гэтага служаць клюшкі групы «iron» (айраны). Зь перакладу разумела, што галоўкі клюшак вырабленыя з мэталу.

Пры гэтым для ўдараў з высокай траекторыяй палёту мяча, калі трэба забясьпечыць максымальную дакладнасьць, а адлегласьць невялікая, выкарыстоўваюць клюшку pitching wedge (пітчынг вэдж). Пераклад назову — «клін» — кажа аб тым, што галоўка клюшкі пры ўдары паднімае мяч уверх. Вугал нахілу ўдарнай паверхні ў гэтых клюшак можа дасягаць 50-60 градусаў. Для ўдару з бункера зь пяском служыць клюшка sand wedge (пясочны вэдж). Яна мае ўцяжараную падэшву і адмысловую форму, каб не захрасаць у пяску, а як бы праходзіць праз яго, бо мяч з бункера заўсёды выбіваецца зь пяском.

Апошнім ударам гулец коціць мяч па траве, каб патрапіць у лунку. Для гэтага служыць клюшка putter (патэр). Назоў утвораны ад слова «put» (укладваць).

Унізе ў клюшкі знаходзіцца галоўка (club), зьверху знаходзіцца пакрытая гумай або скурай дзяржальня — грып (grip), іх злучае стрыжань (шафт, shaft), які вырабляецца з мэталу, вуглеплястыку або алюмінію.